czwartek, 26 marca 2015

Refleksja między światem wirtualnym, a rzeczywistym

Niedawno z racji wykonywanego zawodu, od piętnastu lat bowiem zajmuję się psychoterapią dziecięcą, uczestniczyłem w ciekawym wykładzie pewnego profesora z Uniwersytetu Warszawskiego. Wykład sam w sobie nie należał do tych długodystansowych, ale poruszono w nim kwestię dość istotną z mojego punktu widzenia, a mianowicie zalety gier planszowych dla dzieci. Poza swoją pracą zawodową jestem również szczęśliwym dziadkiem dziesięcioletniego Mateuszka. Córka moja oraz zięć są bardzo zapracowanymi rodzicami, więc Mateusz sporą część dnia jest sam w domu. Jest bardzo samodzielnym chłopcem, ale niestety zbyt wiele czasu spędza przed komputerem. Niewiele myśląc postanowiłem porozmawiać z córką, aby wnuczek po szkole przyjeżdżał do nas i spędzał z nami troszkę więcej czasu. Zamierzałem zmierzyć się z dość trudnym zadaniem, jakim jest zainteresowanie Mateusza grami planszowymi dla dzieci. Wyobraźmy sobie dziecko, grające w grę komputerową, zamknięte w swoim pokoju, wpatrzone w monitor. Jest ono odizolowane od otoczenia. A teraz wyobraźmy sobie dzieci grające w gry planszowe. Są zmuszone do współpracy, zdrowej rywalizacji i budowania wzajemnych relacji. Gry planszowe dla dzieci uczą poprzez zabawę zasad komunikacji międzyludzkich, zasad społecznych, sztuki wygrywania, a także znacznie trudniejszej sztuki - przegrywania. Poza tym ,doświadczenia z mojej pracy zawodowej wskazują na to, że dziecko, które większość czasu spędza przy komputerze, nie tylko grając w gry, ale także uczestnicząc w różnego rodzaju portalach społecznościowych, w pewnym momencie traci umiejętność rozmowy z drugim człowiekiem. Łatwiej bowiem jest wyrażać siebie, swoje emocje, uczucia, opinię pisząc. Boją się konfrontacji z drugą osobą. Świat wirtualny staje się dla nich miejscem bezpiecznym, swojego rodzaju azylem. Nie muszą nikomu patrzeć w oczy, chcąc zamanifestować swoje odczucia. Z tego też powodu dla dobra naszych pociech, powinniśmy choć raz w tygodniu znaleźć czas, by wspólnie całą rodziną zagrać w taka grę planszową. Poza tym coraz częściej tęsknimy za potrzebą bycia z drugim człowiekiem, obcowania z nim, uczenia się wzajemnych relacji. Świat zauważył już ten problem, stąd gry planszowe dla dzieci jak i dorosłych przeżywają swój renesans, również w Polsce. Mam nadzieję, że moja córka przychyli się do moich poglądów i zamierzeń w stosunku do mojego wnuka.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz